Bomaanslag in Filippijns parlement: chauffeur Gabriela Women's Party komt om

Het nieuws uit de Filippijnen wordt er niet beter op. Na een bomaanslag tegen de Glorietta shopping mall in Makati van enkele weken geleden was het vandaag de beurt aan het parlementsgebouw.

Elly, die voor ons in de Filippijnen werkt, schrijft op haar blog:

"Vandaag, rond 8 uur lokale tijd is er een zware explosie gebeurd vlak voor het filippijns Congres. Onder de gewonden zijn Luz Ilagan, de 2e verkozene van Gabriela Women's Party en haar bodyguard. Haar chauffeur Masial 'Bong' Taldo stierf ter plekke. Hij was vader van 2 kinderen, waarvan de oudste 2 jaar geleden overleed in Mindanao door militair geweld."

Intussen zijn er al drie dodelijke slachtoffers geteld, waaronder ook een volksvertegenwoordiger.

Telkens ik zoiets hoor vraag ik me af of ik het slachtoffer ken. Waarschijnlijk ken ik Bong niet persoonlijk, maar hij was de echtgenoot van een van de leidsters van Gabriela, onze lokale partnerorganisatie. Terwijl zijn vrouw zich in haar wijk inzette bij de vrouwenorganisatie, werkte hij als chauffeur voor de vrouwenpartij die eruit voortkomt. Het is een verlies voor de progressieve beweging, dat spreekt.

Bovendien is een bomaanslag op het terrein van het parlement een bedreiging van politieke aard. Het is een statement. Zeker als je weet dat gisteren een afzettingsprocedure werd ingezet in het parlement tegen presidente Gloria Arroyo door o.a. Gabriela Women's Party.

Bij zo'n nieuws moet ik ook onwillekeurig terugdenken aan die dag in maart 2003 toen ik in Davao, op het eiland Mindanao, zelf getuige was van zo'n bomaanslag. Ik was in de lokale luchthaven toen buiten een zware bom afging. Het beeld dat ik toen door het raam zag staat op mijn netvlies gebrand. 22 doden waren er toen, op nauwelijks enkele meters van me vandaan. Zoiets vergeet je niet. Het blijft je bij. En het maakt je alert voor mensen die er niet voor terugschrikken om dergelijke middelen in te zetten om hun gelijk te halen.

Worldmapper and inequalities in health

Last February, when I first wrote about it, Worldmapper was still stuff for nerdy blogs (like mine :-). Today, the site is featured in an academic journal as a tool to visualize inequalities in health.
According to an article in the Bulletin of the World Health Organization, seeing the world shaped by how many babies are born in a year is a more reliable and rapid way of communicating these numbers, than through tables or maps with different colors.
That is exactly what Worldmapper does. It creates a map where the sizes of countries represent the proportion of all children worldwide who were born there. A country that is quite small but with many births increases in size, while a territory with a large area but few births shrinks. Each birth is allocated the same amount of space, and thus country borders are stretched and crumpled around these adjusted areas.
Worldmapper's software has produced already 366 similar maps reshaping the world according to different indicators. What attracts me to these (apart from my fascination with maps) is that they inherently refer to social justice. The mere fact that inequality "distorts" the usual shape of countries makes you aware that something is wrong. Indeed, what else can we say about a world where the probability of a child to die before its fifth birthday varies between 5 and more than 300?

How does the EU prepare trade negotiations with Africa?

This year, 11.11.11 campaigns against the Economic Partnership Agreements. These new free-trade agreements are currently negotiated between the European Union and 75 former European colonies known as the African, Caribbean and Pacific group (ACP). The new TV infomercial seems to cover a preparatory meeting somwehere in the European Commission's headquarters here in Brussels. Funny it is not but the mix of humor and irony, not to mention sarcasm, is quite shocking and will, hopefully, make people think about the issue.

How serious is Mandelson?

Last Tuesday, the European Parliament, the Commission and the Council found a solution for the standoff among the three institutions about the issue of Trade-related Aspects of Intellectual Property Rights (TRIPS) flexibilities. The parliamentary vote clears the way for EU member states to ratify the amendment to the WTO Agreement onTRIPS agreed by the global trade body in December 2005. This happened after EU Commissioner on Trade Peter Mandelson assured the parliament that in the Economic Partnership Agreements and "in other future bilateral and regional agreements with poor developing countries, the Commission is not asking and will not ask for provisions which could affect access to medicines or undermine the TRIPS flexibilities contained in the Doha declaration on the TRIPS agreement and public health."

It remains to be seen how sincere Mandelson is. Earlier this year he wrote two letters to Thailand admonishing it for making use of compulsory licenses -- the very same TRIPS "flexibilities" Europe pledged never to undermine.... Moreover, the reference to "poor developing countries" makes me wonder whether he wants to make a distinction between the poorest countries and those that are classified by the World Bank as middle-income countries, like for example... Thailand. Is Mandelson really serious? Wait and see...

Bad Brains: Still got that attitude

When a friend told me some weeks ago that the Bad Brains were coming to Brussels I didn't hesitate to buy a ticket. It would have been unforgivable to forsake this occasion when the Brains are playing just 500 meters from my home. And apparently I was right because last Sunday the Hallen van Schaarbeek were packed with people from all over Europe, as the band played only four concerts this side of the ocean on their mini-tour.

It's not unforgivable not to know the Bad Brains. They never broke through in the mainstream. There aren't many bands who have invented their own genre though. The Brains did when, in the late 1970s, these jazz musicians toyed around with punk, significantly jacking up the speed, until hardcore was born. They were the first and probably also the best hardcore band ever, becoming an inspiration for every generation that has played rock and punk ever since. And if that wasn't enough to make them stand out, they tend to alternate hardcore with reggae during live shows and on their records.

Las time I saw the band must have been about 20 years ago. I had just discovered "Rock for Light", an album that is still on my favorites list (and should be on yours if you care for some pretty intense music), and I was blown away by their frantic live show.

Last Sunday singer HR, known to be extremely unpredictable, was not really with us and his performance was downright dull--hands in his pocket and his head covered with a scarf. The music was great though. The rhythm section is still rock solid at breakneck speed and Dr. Know's guitar playing hasn't lost any of its genius after all those years. The gig was way too short but still it was worthwhile. Even if their new album doesn't live up to the recordings of the early years, the Bad Brains' live shows are still an experience.

Satur was here

Anyone who has ever been able to work with Satur Ocampo can understand what an honor it is to welcome him in Brussels. In Philippine activist circles Bayan Muna congressman Ka Satur is an institution. "My life is the struggle and the struggle is my life," he said in an interview he did with Belgian newspaper De Morgen while he was here. And I swear that in the mouth of Ka Satur these words don't sound hollow.

We visited several European and Belgian Parliamentarians and paid a visit to the representatives of the European Commission. That last visit is what he talked about later on BBC World as you can see in the clip someone posted on youtube.

We had less than 48 hours in Brussels and there wasn't much time to unwind. Last year when he was in Brussels we had some more time and I will always remember how, after three long days of meetings and speaking engagements, he opted to spend time with his compatriots for some light talk. It was already past midnight and he must have been dead tired (at least I was!) but he didn't think twice and immediately accepted the invitation of some Filipinos who were so excited to see a congressman who actually showed interest into their lives. They met Ka Satur, a congressman like no other.

How much of the Philippines have you visited?

Tonyo's blog pointed me to a cool tool that allows you to visualize the places you've visited in the Philippines on a map. Here's my Lakbayan map. Not bad, I guess, for a foreigner.

My Lakbayan grade is B-!

How much of the Philippines have you visited? Find out at Lakbayan!

Created by Eugene Villar.

How about you: How much of the Philippines have you visited? Take the quick test today and post the results on your blog.

Intal leden laten zich niet intimideren door Filippijnse zwarte lijst

De Amerikaanse mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch bracht het eind september aan het licht: De Filippijnse overheid hanteert een zwarte lijst van 504 buitenlanders die niet welkom zijn in het land. Op de lijst staan ook verschillende leden van intal die zich in het verleden kritisch uitgelaten hebben over de regering van Gloria Arroyo, net zoals twee Belgische advocates die bij intal een brochure uitgaven over de mensenrechtenschendingen onder haar bewind.

Ook mijn naam komt voor op de lijst. Ik ben echter in goed gezelschap. In de lange lijst namen uit meer dan 50 landen herkende Human Rights Watch verschillende religieuzen, mensenrechtenadvocaten, leden van sociale organisaties en zelfs Ramsey Clark, een vroegere Amerikaanse minister van justitie.

Volgens de officiële documenten die Human Rights Watch publiek maakte zouden de personen op de lijst banden hebben met de Taliban of Al-Qaeda--een beschuldiging die te gek is voor woorden. In werkelijkheid gaat het in vele gevallen om mensen die zich hebben uitgesproken over de golf van moorden op vertegenwoordigers van sociale bewegingen in het land of die deelnamen aan missies of conferenties over de mensenrechten in de Filippijnen.

"Als een land dat zich zelf opwerpt als een toonbeeld van democratie en vrije meningsuiting mensen op een zwarte lijst zet die kritiek hebben op het beleid, dan is dat schandalig”, zegt Sophie Richardson, directeur van Human Rights Watch Azië. "Vele mensen op de lijst hebben niks anders gedaan dan kritiek geuit op de overheid of zetten zich in om Filipino's te beschermen voor de mensenrechtenschendingen van de veiligheidsdiensten."

Het bestaan van deze lijst was geen verrassing. Het is wel de eerste keer dat hij volledig publiek wordt gemaakt. In december van vorig jaar was er een eerste incident toen een Amerikaanse mensenrechtenadvocaat de toegang tot het land werd geweigerd. Hij had enkele maanden eerder aan een mensenrechtenmissie deelgenomen. Sindsdien werd de lijst afwisselend gehanteerd als een zwarte lijst of als een "watchlist". In sommige periodes werd iedereen die op de lijst stond effectief aan de grens tegengehouden. In rustigere periodes kon men wel het land in maar werd men extra in de gaten gehouden.

Volgens de officiële documenten zou de lijst sinds 10 augustus zijn opgeheven. Aangezien het bestaan van de lijst vroeger ook altijd geheim gehouden werd is echter het onduidelijk of en wanneer hij terug van kracht wordt. Human Rights Watch riep daarom de Filippijnse overheid op om toelichting te geven en om te stoppen met het weren van buitenlanders die kritisch staan tegenover het regime.

Het spreekt voor zich dat we ons niet laten intimideren. Wij blijven ons inzetten voor de campagne "Stop the killings" die de aanhoudende politieke moorden en verdwijningen in de Filippijnen en elders aan de kaak wil stellen. Op 10 december, de internationale mensenrechtendag, plannen we alweer een solidariteitsactie. Deze lijst bevestigt dat onze solidariteit en onze acties niet onopgemerkt voorbij gaan en dat President Arroyo verveeld zit met de internationale druk.

Save solidarity!

Finally, I can assuage the fears of my foreign friends: We, Belgians, are not on the brink of civil war. Although our politicians are whipping up the contradictions between Flanders and Wallonia, the movement for solidarity is gathering steam. A petition was launched today for solidarity between all Belgians instead of the division and competition that is promoted by the rightist political parties. We have to unite in defense of our jobs, rights and environment, the petition rightly states. Even if it was only launched today, the petition already gathered 8500 signatures as of 10 pm tonight.

"Free Joma" picket in front of the European Commission

Joma is free for now, but it's better late than never. Here's Jan's footage of our picket in front of the EC last September 10, when Joma was still in jail. He's free now but I just got worth that the Dutch prosecutors appeal against his release will be heard next week. If they win, he'll be arrested again. The struggle is not over yet!

In any case, the video has great quotes from Bruno and PJ!

Joma Sison was released

Sometimes truth is stranger than fiction. Take the case of Joma Sison for example. The whole story stinks and the so-called evidence is clearly not reliable. Apparently some Dutch judges came to this same conclusion when they ordered Joma released. Further detention was deemed unnecessary. The case continues, however, but at least Joma is free again while the struggle against his persecution continues...



www.defendsison.be

Ramsey Clark supports Joma Sison

Brutale arrestatie van Jose Maria Sison in Nederland stuit op verzet

De Filippijnse revolutionair Jose Maria Sison (of 'Joma') is in Nederland achter de tralies gedraaid. Het voorwendsel: hij zou vanuit Utrecht opdracht hebben gegeven tot moorden in de Filippijnen. De ware reden: Manilla en Washington willen Sison monddood maken en de volksbeweging in de Filippijnen klein krijgen.

Stel: De politie nodigt je uit omdat er nieuwe ontwikkelingen zijn in verband met een klacht die je ooit hebt ingediend. Je bereidt netjes je dossier voor, neemt een advocaat mee en begeeft je op het afgesproken uur naar het politiekantoor. Dat deed Jose Maria Sison (68), die als politiek vluchteling in Nederland woont, op dinsdag 28 augustus. Een volgende keer zal hij zich wel twee keer bedenken. Hij werd namelijk prompt in de boeien geslaan. Erger nog, terzelfdertijd beukten tientallen politieagenten de deur in van zijn appartement. “Het was geleden van de repressie onder de Filippijnse dictator Marcos dat ik nog zoiets meemaakte”, zegde zijn vrouw Julie.

Ook bij andere Filippijnse gezinnen in Nederland werd de deur ingeramd en werden computers, documenten, diskettes, cd-roms en dvd's in beslag genomen. “Gisteren was de laatste dag dat ik me veilig voelde in Nederland”, verklaarde Jose Baleva nadien. Enkel zijn vrouw en twee kinderen (10 en 11 jaar) waren thuis toen de politie binnenviel.

Wie is die man waarvoor de Nederlandse politie de grote middelen bovenhaalde? Sison richtte eind jaren '60 mee de Communistische Partij van de Filipijnen (CPP) en het aanverwante guerillaleger op, het Nieuwe Volksleger (NPA). Onder dictator Marcos werd hij bijna 9 jaar opgesloten als politieke gevangene. Twintig jaar geleden vroeg hij politiek asiel in Nederland. Maar de Nederlandse overheid heeft de man nooit van harte geaccepteerd. Na '11 september' werd zijn rekening bevroren en kwam Sison zonder enige uitleg op de 'terroristenlijst' van de Europese Unie terecht.

De onderzoeksrechter besliste op vrijdag 31 augustus dat Sison nog minstens twee weken in de cel blijft, onder een streng regime. Zelfs zijn vrouw mocht nog niet op bezoek. Zijn raadsman, Michiel Pestman, zegt nochtans dat het bewijsmateriaal „niks voorstelt”.

De Filippijnse presidente, Gloria Arroyo, stak haar opluchting niet onder stoelen of banken, net als de ambassadrice van de VS in Manilla. Zij vonden de arrestatie van Sison een stap in de “strijd tegen het terrorisme.” Een strijd die sinds het aantreden van Arroyo in 2001 al aan meer dan 900 leiders en activisten van volksorganisaties het leven kostte...

Die volksorganisaties protesteerden met klem tegen de aanhouding van Sison. Volgens Elmer Labog, de voorzitter van de vakbond KMU, gaat het om intimidatie tegen de hele progressieve oppositie. Hij voegde eraan toe dat het “de doodsteek is van het vredesproces tussen de regering en de guerrilla” - Sison is immers hoofdadviseur van het NDF, de alliantie van revolutionaire organisaties die over vrede onderhandelde met de Filippijnse regering.

Een misdadiger, een terrorist, of geen van beide?

Officieel wordt Sison beschuldigd van het aanzetten tot moord. De man zou vanuit Nederland opdracht gegeven hebben om twee mannen te vermoorden in de Filippijnen. Het Nieuwe Volksleger (NPA) eiste de verantwoordelijkheid op voor wat volgens hen “executies” waren wegens grove “misdaden tegen het volk” van de betrokkenen. Sison zat toen (2003-2004) al meer dan 15 jaar in Nederland, en stelt al lang geen organisatorische band of verantwoordelijkheid meer te hebben voor de acties van het NPA op het terrein.

Sison werd ook in de Filippijnen al beticht van allerlei misdaden, maar nog nooit veroordeeld. In juli oordeelde het Filippijnse Hooggerechtshof zelfs dat een hele reeks aanklachten tegen hem en 50 anderen, waaronder ook deze twee moorden, van nul en generlei waarde waren. “Duidelijk politiek geïnspireerd”, vonden de Filippijnse opperrechters. Een week later velde het Europees Hof van Eerste Aanleg in Luxemburg een al even opmerkelijk vonnis: Sison stond jarenlang ten onrechte op de Europese 'terroristenlijst'. Meester Jan Fermon: “Nergens in Europa was er ook maar enige aanklacht tegen de man. Het Hof in Luxemburg vroeg zich dus terecht af hoe men zo iemand dan een terrorist kan noemen.” Enkele weken zijn er dan deze aanhouding en strafzaak. Toeval?

Joma Sison arrested

OK, maybe you don't like Joma. Your problem. But at least you can trust Jackie. I met her a couple of months ago. Believe me, you can trust her.

Social bookmarking in plain English

A couple of weeks ago I posted some videos from the folks at Common Craft explaining wikis and rss readers in plain English. Even my colleagues understood them. Here's the latest from the same creative team explaining the genius of social bookmarking sites like delicious. I wonder who will be the first to add me to his or her network.

Click To Play

Belgium united

This country is going to the dogs, if our politicians are to be believed. Two months after the elections they are still trying to figure out how to form the new government. In order to justify their ineptitude they're blaming the deep divisions between French- and Dutch-speaking part of the country. Divide and rule, you know. Well, some people down here in Belgium just had enough of it. Some started a campaign on Myspace and changed their pictures with the flag. It's not that we're Belgian nationalists but we're against any further division according to language, race, belief or whatever. The people are united as one!

BTW, it reminds me of my favorite Husker Du song:

It's not about my politics
Something happened way too quick
A bunch of men who played it sick
They divide, conquer

For those under 30 or over 50: Husker Du was one of those bands that helped me through the 1980s.

This one's for Leterme: Divide and conquer live!

Summer festivals

I prefer to monitor the summer festivals on the radio and the internet. Music festivals are more like a mega-party these days. It's not about the music anymore and that's a pity. Moreover it's expensive. Sure, I missed some nice concerts again at this weekend's Pukkelpop festival. Sonic Youth played Daydream Nation. And there was Cocorosie, one of the most exciting bands around these days. Are the Casidy sisters weird or just plain nuts? I don't know but you really have to check them out. The Hairnet Paradise video is a good start. It's amazing what they do with a kazoo and a couple of toys.

Call me with ello mobile

Since last month I switched mobile phone operators and chose ello mobile. It's an interesting business model. Ello mobile donates profits from its mobile phone services to selected charities. Recently they also selected a human rights project in the Philippines. Gabriela is now also supported by ello mobile and that convinced me to do the switch. If you happen to live in Belgium and would like to check out this service, please refer to their website www.ello-mobile.be.

Back from Kinshasa

After two weeks in the RD Congo, visiting Lubumbashi and Kinshasa, I'm back in town. It was a heavy schedule and we definitely worked hard with the wonderful team of EDS. They're doing such a great job in the popular neighbourhoods of Kinshasa. We hardly had any time to discover the city but still the atmosphere of Kinshasa gets under your skin. There is probably no better way to pay respect to it than with Franco's ode to the city where he is still considered one of its greatest musicians ever. Wait for the moment an aide hands him his blue Gibson and you'll know why.

Off to Congo

Exactly twenty years ago I set foot on African soil for the first time in Kinshasa. I was 19 and the confrontation with Mobutu's Zaire broadened my horizon not only geographically but even more politically. Now I'm preparing to go back to Kinshasa for M3M/intal, our NGO, memories from the first trip come back to my mind. The smell, the sound, the taste,... the Congo is really unique. I still remember how determined I was to go back to that wonderful country. Eventually it would take 20 years to bring me back. I'm sure much has changed and much has remained the same. Maybe I have changed the most. In any case, I'm looking forward to another confrontation with the heart of Africa.